Arkadaş grubunun ‘ya çok seversin ya da nefret edersin’ kotasını fazlasıyla dolduran Ariel Pink, yeni albümü Pom Pom ile 2012 yılından bu yanaki müzikal sessizliğini, oldukça güçlü bir sound ile bozmuş durumda.

Geçtiğimiz hafta Grimes hakkında ‘stupid and retarded’ ifadelerini kullanan, yapımcılığını Elijah Wood ve John Landis’in üstleneceği bir kurt adam filminin müziklerini yapacağını açıklayan Pink, 2014 atraksiyonlarına bir de albüm ekledi. Ariel Pink’in müziğinin getirdiği yenilikleri ve süprizleri büyük bir hayranlıkla takip eden birisi olarak, Pom Pom’un fazlasıyla tatmin edici bir albüm olduğunu söylemek, abartıya kaçmaz. Dinleyiciyi tamamen içine çeken ancak Ariel Pink tarzı ‘garipliğinden’ asla ödün vermeyen Pom Pom, bütün mizahı, iğrençliği ve garipliğiyle beklentilerimizi tamamen karşılıyor. Her Ariel Pink albümünde olduğu gibi yine yüzlerce farklı müzisyenin bir arada çaldığı bir albümü andıran (bazen David Bowie dinliyor hissine bile kapılabiliyorum) ancak yine de farklı olmayı başaran bu albüm, bu yılın en karizmatik işleri arasına girmiş durumda.

Hollywood ve celebrity hayatlarının başkenti haline dönüşmüş olan Los Angeles için, yine şehrin kendi evladı Ariel Pink’in güçlü ve melankolik sözlerini içeren Pom Pom, Pink’e olan sevgimi biraz daha güçlendiriyor, bu haftanın kulaklıktan düşmeyeni olarak listemizde en üst sıraya oturuyor.